Torun Ahmet Türkmen ve Sürgün…

Sevgili okurlar, bu hafta sizlere yazar Torun Ahmet Türkmen’in Temmuz 2026’da Erda Yayınları’ndan çıkan kitabı Sürgün: Ä°çimdeki Ülke’den söz edeceÄŸiz. 190 sayfa hacimli bir kitap; okudum, inceledim ve sizler için yorumluyorum.

            Ä°nsan memleketinden ayrılabilir; evini, sokağını, geride bıraktığı dostlarını zamanın raflarına kaldırabilir. Peki, geçmiÅŸini hangi bavula sığdırıp götürebilir? Memleket yalnızca üzerinde yürüdüÄŸümüz coÄŸrafya deÄŸil; dilimiz, çocukluÄŸumuzun sığınakları, hatıralarımız ve ruhumuza kazınmış o silinmez aidiyet duygusudur. Torun Ahmet Türkmen’in Sürgün: Ä°çimdeki Ülke adlı eseri, bizi daha ilk sayfasından bu yakıcı ve evrensel meseleyle yüzleÅŸtiriyor.

            Sürgün, yalnızca coÄŸrafi bir ayrılık deÄŸil, insanın ruhunda açılan ve kabuk baÄŸlasa da sızlamaya devam eden derin bir kesiktir. Yabancı ÅŸehirler, yeni yüzler ve baÅŸka hayatlar… Hiçbiri insanın içinde taşıdığı o kayıp ülkenin yerini dolduramaz. Bazen annenin sesinde, bazen bir sokak kokusunda insan ansızın geçmiÅŸin eÅŸiÄŸine düÅŸer. Türkmen, bu acıyı gözümüze sokmak yerine metnin sinelerine sindirilmiÅŸ suskunluklarla hissettiriyor. Ancak her edebi metin gibi bu eser de ufak bir eleÅŸtiriyi hak ediyor: Sürgün gibi devasa bir trajediyi iÅŸlerken, zaman zaman hatıraları aktarmanın ağırlığı edebi kurgunun önüne geçebiliyor. Oysa acıyı sürekli açıklamak yerine küçük bir ayrıntıda duyurabilmek metne daha kalıcı bir sızlama kazandırırdı. Yine de yazarın, hatıralarla estetik bir bütün kurma noktasında yakaladığı baÅŸarı takdire ÅŸayandır. Ve doÄŸrusu beklediÄŸimden de baÅŸarılı bir çalışma olmuÅŸ, kutluyorum.

            Kitabın özüne dönersek... Ä°nsan ülkesini içinde taşıyabilir; fakat yıllar ilerledikçe ne kendisi eski insan kalır ne de hatıralar bıraktığı gibi durur. Belki de sürgünün en acımasız yanı, bir gün geri dönülse bile geride bırakılan o masum zamanın artık var olmadığını fark etmektir.

            Türkmen’in eseri, baÅŸkasının acısını ortak ederken herkesi kendi içindeki sığınaÄŸa bakmaya çağırıyor. Zira baÅŸkasının hikâyesi, edebiyatın o sihirli aynasında dönüp dolaşıp bizim hikâyemize dönüÅŸüyor. Çünkü insan bazen toprağından sürülür; fakat asıl büyük sürgün, o coÄŸrafyanın insanın içinden hiçbir zaman çıkmamasıdır.

            Serhad Artvin Gazetesi olarak yazar, ÅŸair Torun Ahmet Türkmen beyefendiye sonsuz baÅŸarı dileklerimizi iletiyor, ailesi ve tüm sevdikleriyle mutlu yaÅŸamlar diliyoruz.

                                                                                                                               Sevgiyle kalın.

Bu makale 16 kez okundu.